.نفی مذاکره

در هیچ‌ یک از مسائل مورد اختلاف ایران و آمریکا، با آمریکایی‌ها مذاکره نخواهیم کرد چرا که در منطق آن‌ها مذاکره معنا و مفهوم حقیقی ندارد و فقط ابزاری برای تحمیل خواسته‌های خود بر طرف مقابل به شمار می‌آید. 1/1/85

کسانى هم دارند که این حرف‏ها را تبلیغ مى‏کنند که مگر مى‏شود انسان با امریکا قطع رابطه باشد؟ اگر قطع رابطه باشیم، نمى‏شود زندگى بکنیم.اگر رابطه‏مان را برقرار بکنیم، اگر اقلا با امریکا مذاکره بکنیم، همه‏ى مشکلات ما برطرف مى‏شود. از این حرفها هم رایج مى‏کنند، حرفهایى که پوچ و بى مغز و به کلى عارى از حقیقت است. بسیارى از کشورهایى که امریکایی‏ها بدترین خیانت‏ها را به آنها کرده‏اند، کسانى بوده‏اند که با خود آمریکا هم ارتباطات دوستانه داشتند.13/8/76

نه التماس، نه تسلیم، نه مذاکره و نه هیچ‏یک از راه‏هایی که بعضی ساده‏لوحانه آن را به مسلمانان پیشنهاد می‏کنند، گره‏گشا و مایه‏ی نجات مسلمین نیست. تنها یک چیز علاج است و بس، و آن اتحاد مسلمانان، پافشاری بر اسلام و ارزش‏ها و اصول آن، مقاومت در برابر فشارها و تنگ کردن عرصه، در بلند مدت بر دشمن است. 28/2/1372

این بحث هم که می‏گویند ما مایلیم با دولت ایران مذاکره کنیم، نوعی کار مقدّماتی است، برای این که بتوانند دشمنیهای بیشتری بکنند. اینها فریب است. این طور نیست که عدّه‏ای بگویند ما برویم با آمریکا مذاکره کنیم تا این دشمنی ها برطرف شود؛ نه. دشمنی آمریکا با مذاکره برطرف نمی‏شود. آمریکا دنبال منافع خودش در ایران است6/1/1379

ما با ملاحظه همه جوانب، با مطالعه همه تجربه‏های کشورِ خود و کشورهای همسایه و با مشورت با صاحب‏نظران عمده و دارای رأی، به این نتیجه می‏رسیم که نه فقط رابطه با آمریکا، بلکه مذاکره با دولت آمریکا امروز برخلاف مصالح ملی و منافع ملت است. این یک نظرِ متعصّبانه نیست؛ این یک اندیشه و فکر است؛ بررسی شده و با ملاحظه همه‏ی جوانب است. مذاکره با آمریکا - چه در قضایای کنونی و چه در مسائل دیگر - به معنای باز کردن باب توقّعات و طلبکاری های آمریکاست. کسانی که دم از مذاکره می‏زنند - که البته سوء نیّت ندارند، دچار غفلتند - توجّه ندارند که مذاکره با آمریکا در هریک از قضایایی که این دولت در آن برای خودش ایده و منفعتی تعریف کرده است - مثل همین قضیه افغانستان - هیچ فایده‏ای ندارد. چرا؟ چون او مستکبر است و تسلیم نمی‏شود. مذاکره آمریکا با یک دولت، به معنای این نیست که می‏خواهد نظرات آن دولت را قبول کند؛ حتّی نظرات مجامع جهانی را قبول نمی‏کند8/8/1380

حکومتی که این‏طور صریحاً می‏گوید می‏خواهم علیه نظام اسلامی و خواستِ ملت ایران عمل کنم و برای براندازی این نظام بودجه می‏گذارد، ارتباط و مذاکره با آن، هم خیانت و هم حماقت است! 1/3/1381

مذاکره مشکلی را حل نمی‏کند. دولت آمریکا صریحاً با نظام اسلامی، هویّت اسلامی و ایمان اسلامی مردم ما اعلام مخالفت کرده است. 11/2/1381

مبنائاً به مذاکره معتقدم؛ اما مذاکره با که و بر سر چه؟ مذاکره برای رسیدن به یک قدر مشترک؛ دو طرف باید همدیگر را قبول داشته باشند؛ یک حدّ وسطی هم وجود داشته باشد؛ مذاکره کنند تا به این حدّ وسط برسند. آن طرفی که شما را اصلاً قبول ندارد، با اصل وجود شما به عنوان جمهوری اسلامی طرف است، با او چه مذاکره‏ای می‏توانید بکنید؟! او صریحاً می‏گوید که با نظام دینی مخالف است؛ با نظام جمهوری اسلامی بخصوص، مخالف است؛ چون منشاء حرکت بیداری مسلمانان در دنیا شده است...مذاکره برطرف کننده هیچ مشکلی از این قبیل مشکلات نیست. این کشورهای دیگری که مورد تهدید قرار گرفته‏اند، باب مذاکره‏شان با آمریکا باز است؛ روابط هم دارند؛ درعین‏حال مورد تهدیدند. ممکن است مذاکره باشد، جنگ هم باشد؛ ممکن است مذاکره نباشد، جنگ هم نباشد؛ ممکن است جنگ باشد، اما همراهش عزّت و پیروزی باشد؛ ممکن است جنگ نباشد، اما همراهِ نبودنِ جنگ، ذلّت و اسارت باشد. . 27/12/1380

اگر این مساله به معنای بازشدن عرصه‌ای برای آمریکایی‌های مکار و ادامه‌ی زورگویی‌های آنان باشد، گفت‌وگو با آمریکا در زمینه‌ی اوضاع عراق هم مثل بقیه‌ی موارد ممنوع است.1/1/84

پیش شرط مذاکره

تا وقتی که آمریکا در چنین مواضعی قرار دارد، ما رابطه با او را رد می‏کنیم. تا وقتی که سیاست آمریکا بر دروغ و فریب و جنایت و حمایت از دولت پلیدی مثل اسرائیل و ظلم به ملتهای مستضعف استوار است و تا وقتی که خاطره‏ی جنایتهایی که از طرف سردمداران آمریکایی نسبت به ملت ایران انجام گرفته، در ذهن ملت ماست و جبران نشده - مثل خاطره‏ی سقوط هواپیما، مثل مسدود کردن دارایی ها و اموال ملت ایران در آمریکا - امکان ندارد ما با دولت آمریکا مذاکره کنیم یا با او رابطه‏یی برقرار نماییم. 23/5/1368

امام بالاتر از مذاکره را گفتند، فرمودند: اگر آمریکا آدم شود، ما با او رابطه هم برقرار می‏کنیم؛ یعنی اگر از خوی استکباری دست بردارد؛ مانند یک طرف برابر، و نخواهد اهداف خودش را در داخل ایران تعقیب کند، در آن صورت او هم مثل بقیه دولتها خواهد بود. اما واقعیّت این نیست؛ واقعیّت غیر از این است. آنها هنوز خوابِ دوران سلطه زمان پهلوی را می‏بینند؛ 27/12/1380

ذم سازش کاران

آن کسانی که فکر می‏کنند ما باید با رأس استکبار - یعنی آمریکا - مذاکره کنیم، یا دچار ساده‏لوحی هستند، یا مرعوبند. من بارها این نکته را عرض کرده‏ام که استکبار، بیش از این‏که نان قدرت و توانایی خودش را بخورد، نان هیبت و تشر خودش را می‏خورد. اصلاً استکبار، با تشر و ابهت و شکلک درآوردن و ترساندن این و آن، زنده است. 12/2/1369

حال عدّه‏ای، ساده‏لوحانه، این گوشه و آن گوشه می‏نشینند، حرفی و نِقی می‏زنند. قلم روی کاغذ می‏آورند که: «چرا با آمریکایی ها مذاکره نمی‏کنید؟ تا کی می‏خواهید این وضع ادامه داشته باشد؟» آیا این ها نمی‏فهمند در دنیا چه خبر است؟ نمی‏فهمند که توقّع این دشمنِ افزون‏خواهِ مغرورِ کم‏خرد و بی‏حکمت چیست؟ تصوّر می‏کنند همین‏قدر که ما مذاکرات و روابطمان را با آمریکا شروع کردیم، همه مشکلات تمام خواهد شد؟ نه آقا، قضیّه این نیست. آری؛ آمریکایی ها در اظهارات رسمی می‏گویند و اظهار می‏کنند که ما آماده مذاکره با ایرانیم. مذاکره برای چه؟ معلوم است؛ مذاکره برای این‏که راهی و مجرایی برای فشار آوردن روی دولت ایران پیدا شود. مذاکره را برای این می‏خواهند. چه مذاکره‏ای؟! ما با شما کاری نداریم، احتیاجی به شما نداریم، ترسی از شما نداریم، هیچ محبّتی به شما نداریم. شما کسانی هستید که در روز روشن، جلو چشم همه مردم دنیا، هواپیمای مسافربری ما را به بهانه دروغ و واهی، سرنگون کردید و ده ها نفر انسان را کشتید و حتّی عذرخواهی هم نکردید11/8/1373

این که بعضی بردارند طبق میل دل کارشناسان سیای آمریکا، دم از نزدیکی و مذاکره و ارتباط بزنند و فضا را عادّی سازی کنند، این بزرگترین توهین و خیانت به این مردم است. 6/1/1379

کسانی که دم از مذاکره با آمریکا می‏زنند، یا از الفبای سیاست چیزی نمی‏دانند، یا الفبای غیرت را بلد نیستند؛ یکی از این دو تاست1/3/1381

مذاکره باید از موضع قدرت و قوّت باشد. کسانی که در شرایط تهدید به فکر مذاکره می‏افتند، ضعف خودشان را با صدای بلند اعلام می‏کنند. این حرکتِ بسیار غلطی است. 27/12/1380

چه ساده‏لوحى است که کسانى بگویند برویم پشت میز مذاکره با یک دستگاه متکبر و بى اعتقاد به اصول انسانى و حقوق بین الملل بنشینیم.امریکاییها، به اصول و حقوق بین الملل، اعتقادى ندارند12/2/1369

جمهورى اسلامى، اگر کسانى تصور کنند که با امتیاز دادن به امریکا و دیگران خواهند توانست به مقاصد و اهداف نظام اسلامى برسند، سخت در اشتباهند...اگر کسانى تصور کنند که امریکا که خود مرکز اصلى این اردوگاه پر فتنه و فساد است ممکن است، با نظام اسلامى که مظهر حیات مقتدرانه‏ى اسلام است، سر آشتى و مساعدت داشته باشد، بسى ساده‏لوحانه اندیشیده‏اند .13/8/1368

معنای مذاکره با آمریکا

مذاکره با ظالم این است که بگویند: «فلان فلان شده، چرا این قدر ظلم می‏کنی؟!» مذاکره، یعنی این. واِلّا، مذاکره دوستانه، که بروند و بگویند و بخندند و او چیزی بگوید و این چیزی بگوید و بعد چانه بزنند، و این‏که گفته شود «دیگر با غاصب این حرفها را نداریم»، چه معنی دارد؟! 12/8/1372

مذاکره‏ی ما با آمریکا همین است که در تریبونهای عمومی، به سردمداران آن کشور هشدار می‏دهیم و نهیب می‏زنیم و می‏گوییم شما با این روشها و با این تهدید و تطمیع ها، نخواهید توانست ملت بزرگ و انقلابی و مسؤولان کشور ما را تحت تأثیر قرار بدهید. ما امروز هم مثل گذشته می‏گوییم: رابطه با آمریکا را نمی‏خواهیم. 23/5/1368

ایستادگی کم هزینه تر از تسلیم

اگر مقایسه کنیم، خواهیم دید که باز ضرر این که انسان با استقلال در مقابل آمریکا بایستد، به مراتب کمتر از این است که تسلیم زورگویی های آمریکا شود. 6/1/1379

نتایج مذاکره

شما وقتی با کسی قهرید، وقتی با کسی حرف نمی‏زنید، رودربایستی با هم ندارید. در مقابلِ هم، هیچ حالت توقّعی وجود ندارد. اما وقتی با کسی مذاکره شروع شد؛ پشت میز نشستید؛ یک قهوه با هم خوردید؛ یک گپ دوستانه هم در کنارش با هم زدید؛ در فلان محفل بین‏المللی نشستید و با همدیگر یک خرده درددل کردید؛ بعد رودربایستی به‏وجود می‏آید. آن‏وقت، اوّلِ شروعِ تحمیلات است. بدبختی های انقلاب های دنیا و تسلّط و نفوذ آمریکا - همان‏طور که عرض کردم - از همین جا شروع شد.

نتیجه این می‏شود که وقتی آن دولت - که می‏خواهند با او دشمنی کنند - این اشتباه را کرد و به دعوت آنها «بله» گفت، یک ذرّه حیثیتی هم که به خاطر استقلالِ خود به دست آورده بود، از دست خواهد داد؛ اگر پشتیبانی مردمی داشت، از دست خواهد داد؛ اگر پشتیبانی جهانی داشت، از دست خواهد داد و اگر اراده‏ای در درون خودش بود، آن اراده در هم فرو خواهد ریخت. آن وقت، فشارها را باز هم شدیدتر می‏کنند و او را در مشت خود می‏گیرند. یعنی اگر بخواهند نابود و مضمحل کنند، مضمحلش می‏کنند؛ اگر خواستند چیزی به او تلقین و تحمیل کنند، تحمیل می‏کنند؛ او هم راحت می‏پذیرد9/8/1375

رابطه و مذاکره، برای ملت ایران و برای نهضت جهانی مضّر است. اولین ضرر این است که آمریکاییها با ورود در این میدان، این‏طور تفهیم خواهند کرد که جمهوری اسلامی از همه حرفهای دوران امام و دوران جنگ و دفاع مقدّس و دوران انقلاب صرف‏نظر کرده و گذشته است اینها آبروی انقلاب را در دنیا در پیش مستضعفان خواهد برد، دلها را مردّد خواهد کرد، نهضت جهانی اسلامی را دچار افول خواهد کرد، استقلال ملت ایران را از دست او خواهد گرفت. 26/10/1376

فشار از پایین چانه زنی از بالا

از یک طرف، فشار سیاسی و اقتصادی و علمی و تبلیغاتی وارد می‏آورند و هر طور که بتوانند، بدگویی و جوسازی می‏کنند، و از طرف دیگر، وقتی به نظرشان رسید که حالا دیگر آن دولت خسته شده است، برای ارتباط گرفتن، چراغ سبز نشان می‏دهند و می‏گویند ما حاضریم با شما مذاکره و کار کنیم! معمولاً دولت هایی که مسؤولان آن، دچار ضعف باشند، در چنین موقعی، پاها و زانوهایشان می‏لرزد. بنابراین، از یک طرف، فشار فراوان وارد می‏آورند و از طرف دیگر هم، چهره باز و آغوش گشاده نشان می‏دهند! 9/8/1375

رابطه ی ما با آمریکا

ما با این ها کاری نداریم. هیچ رابطه محبّت و عطوفت و دوستی بین ما و آمریکا نیست. رابطه نفرت از طرف ماست؛ رابطه خصومت خباثت‏آمیز از طرف آن ها است. 11/8/1373

دیدگاه ما در مورد عراق

دیدگاه مشخص ما درباره‌ی عراق این است که دولت آمریکا باید دست از سر این کشور بردارد و به تحریک قومیت‌ها و ایجاد ناامنی در عراق پایان دهد تا این کشور روی آسایش و امنیت ببینید و ملت عراق کشور خود را اداره کند.1/1/1384

مذاکره از رابطه بدتر است

رابطه را مشروط می‏کنند، اما مذاکره را غیر مشروط! درست توجّه کنید. آمریکا می‏گوید: «بیایید مذاکره کنیم.» نمی‏گوید: «بیایید رابطه برقرار کنیم.»/8/1372

این بود که آن پیوند تحمیلی میان قدرت فائقه حکومت متجاوز و مستبد آمریکا با این کشورها، منقطع نشده بود. چون رابطه‏ای برقرار بود، آن رابطه، خود موجب می‏شد که طرفِ قوی تر، از آن رابطه استفاده کند و مدام روی طرف ضعیف تر - در مجالس مذاکره، پشت میزها، در معاملات گوناگون - فشار بیاورد تا بالاخره وادارش کند که میدان را به نفع او خالی کند... هنوز که هنوز است، آمریکایی ها تلاششان این است که همان رشته باریکی را که با حادثه تسخیر لانه جاسوسی قطع شد، دوباره برقرار کنند. هنوز آن تلاش را می‏کنند. چرا؟ برای این‏که از همان رشته باریک، طرف قدرتمند برای تحمیل خواست های خود با طرف ضعیف استفاده می‏کند. 12/8/1372

البته در مورد رابطه، این‏طور نیست؛ بعد خواهم گفت. آمریکاییها نسبت به رابطه، طور دیگری فکر می‏کنند. آن چه‏که برای آنها خیلیمهّم است، مذاکره است. می‏خواهند ایران پشت میز مذاکره بنشیند؛ بعد که مذاکره شروع شد، آن‏وقت سرِ رابطه داستانها و حکایتها دارند.26/10/76 

هدف از مذاکره

 مقابله با آمریکا، یکی از وسایل وحدت این ملت بوده است. اینها می‏خواهند با این جنجال ها، همین وسیله وحدت را، به وسیله اختلاف تبدیل کنند. این علیه آن، آن علیه این. این بگوید مذاکره، آن بگوید مذاکره چه فایده‏ای دارد؛ آن یکی بگوید چه ضرری دارد؟ یک عدّه از این طرف بحث کنند، یک عدّه از آن طرف بحث کنند! واین ها هم این وحدت عظیم ملی را که ملت ایران در مقابله با حضور دشمن دارد، به اختلاف ملت ایران تبدیل کنند.

هدف دوم این است که می‏خواهند با تکرار این قضیه - مذاکره و رابطه با آمریکا - قضیه‏ای را که در چشم ملت ایران، به دلایلی منطقی، یکی از زشت‏ترین چیزهاست، قبحش را از بین ببرند.

هدف سوم این است که اصل مذاکره با ایران، برای آمریکا به عنوان ابرقدرت، بسیار مهم است.... برای آمریکا مهم است که ایران اسلامی که از روز اوّل به دلایل روشنی در مقابل آمریکا ایستاد و تسلیم آمریکا نشد و گفت که با آمریکا مذاکره نمی‏کنم، حالا بگوید که بسیار خوب، چَشم، ما هم مذاکره می‏کنیم! می‏گویند بفرما، ابرقدرتی کامل شد!... کته دوم برای این‏که مذاکره با ایران برای آمریکا اهمیت دارد، این است که حرکت جمهوری اسلامی و ملت ایران موجب شد که احساسات اسلامی در هر گوشه دنیا بیدار شود؛ در آسیا، در آفریقا و حتّی در اروپا، مسلمانان با نام اسلام، احساسات اسلامی خودشان را سرِ دست گیرند و مبارزه‏ای را به نحوی شروع کنند... اگر جمهوری اسلامی با آمریکا پشت میز مذاکره بنشیند، آمریکاییها خیالشان از این جهت راحت می‏شود؛ به هرجایی در دنیا می‏گویند: شما برای چه تلاش می‏کنید؟ شما که مثل ایران نخواهید شد، به پای ایران که نخواهید رسید! هر چه بشوید، یک ملت و یک نظام و آن شکوه و شجاعت را که پیدا نخواهید کرد؛ آنها هم بالاخره مجبور شدند و این‏جا پای میز مذاکره آمدند؛ شما دیگر چه می‏گویید؟! برای آمریکا خیلی خطرناک است که این فکر در دوستان و در تبعه دولتهای تابع و پیرو او رسوخ پیدا کند. آمریکا در پی یک جواب است؛ باید کاری کند که به آنها این‏طور تفهیم شود که: «دیدید، این محاصره اقتصادی و همین فشارهایی که ما علیه جمهوری اسلامی به خرج دادیم، بالأخره جمهوری اسلامی را هم خسته کرد و مجبور نمود که او هم بیاید و زانو بزند و از آن پایگاه و از آن گردن برافراشته‏ای که داشت، بناچار پایین آید!». این را به دولتهایی که پیرو و تابعش هستند، تفهیم کند که: «نخیر؛ این‏طور هم نیست که شما خیال کنید کسی که با ما نباشد، می‏تواند از آسیب در امان بماند. جمهوری اسلامی هم بالاخره مجبور شد بیاید»!

می‏خواهند این را تفهیم کنند که دشمن پیروز شده و اسلام مجبور به عقب‏نشینی شده است. می‏خواهند بگویند که اسلام انقلابی از حرفهایش گذشت و برگشت. 26/10/1376

مزایای قطع رابطه

وضع کنونی - یعنی قطع رابطه ما با آمریکا - اوّل این را بیان می‏کند که این وضع، نتیجه رفتار و وضع طبیعی استکبار آمریکایی است؛ در واقع، نتیجه مظلومیت ملت ایران است. حرف دوم این است که مذاکره با آمریکا، هیچ فایده‏ای برای ملت ایران ندارد. حرف سوم این است که مذاکره و رابطه با آمریکا، برای ملت ایران ضرر دارد. 26/10/1376

سرابی به نام مذاکره

این‏طور نیست که رابطه با آمریکا یا مذاکره با آمریکا، مانع از دشمنی آمریکا شود. الان کشورهایی هستند که سفارتهایشان در آمریکاست، سفارتهای آمریکا نیز در پایتختهای آنها باز است و فعّالیت می‏کند؛ از لحاظ سیاسی و کنسولی و غیره هم با یکدیگر ارتباط دارند؛ اما آمریکا آنها را جزو لیست تروریستهای دنیا معرفی می‏کند!

خیال نکنید که حالا اگر با آمریکا رابطه برقرار شد، یا مذاکره شد، دیگر از سوی آمریکا، اندکی حرف نازکتر از گل هم به جمهوری اسلامی گفته نخواهد شد؛ نه. بسیاری از کشورها با آمریکا رابطه هم دارند، خیلی هم روابطشان علی‏الظاهر در سطح جهانی خوب و صمیمی و مؤدّبانه است؛ درعین‏حال آمریکا هرجایی که لازم باشد، ضربه خودش را می‏زند؛ محاصره اقتصادی می‏کند، تحریم می‏کند! 26/10/1376